ต้นเสลา

 

          ชื่อวิทยาศาสตร์  Lagerstroemia loudonii Teijsm. & Binn.

          วงค์         LYTHRACEAE

          ชื่ออื่น ๆ   เกรียบ ตระเกรียบ (ชอง-จันทบุรี)   ตะแบกขน   (นครราชสีมา)  เสลาใบใหญ่  (ประจวบคีรีขันธ์-สระบุรี)
อินทรชิต (ปราจีนบุรี)

          ไม้ต้น ผลัดใบ สูง ๑๐-๒๐ เมตร  เรือนยอดกลม  ทึบ  กิ่งโน้มลงรอบทรงพุ่ม  เปลือกสีเทาดำ   มีรอยแตกเป็นทางยาวตลอด
ลำต้น

                    ใบ  ใบเดี่ยว ออกตรงข้าม รูปขอบขนาน กว้าง ๖–๑๐ เซนติเมตร ยาว ๑๖–๒๔ เซนติเมตร ปลายเรียวแหลมเป็นติ่ง โคนมน เนื้อใบหนาปานกลาง เส้นใบมีขนนุ่มทั้ง ๒ ด้าน

                    ดอก  สีม่วง ม่วงอมชมพู หรือม่วงกับขาว   ออกเป็นช่อที่ปลายกิ่ง     กลีบเลี้ยงเชื่อมกันเป็นรูปถ้วย     ปลายแยกเป็น
๕-๘ แฉกกลีบดอกส่วนใหญ่มี ๖ กลีบ รูปกลม บาง ยับย่น ขอบย้วย   โคนคอดเป็นก้านสั้น ๆ     เมื่อบานเส้นผ่าศูนย์กลาง ๓-๔ เซน
ติเมตรเกสรตัวผู้จำนวนมาก

                    ผล  รูปเกือบกลม ผิวแข็ง ยาวประมาณ ๒ เซนติเมตร ผลแห้งแตกตามยาว ๕-๖ พู

                    เมล็ด  จำนวนมาก มีปีก

          นิเวศวิทยา ขึ้นตามป่าเบญจพรรณ   ป่าดิบ   และป่าชายหาด   พบทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออก   และ
ภาคกลางลงไปถึงจังหวัดประจบคีรีขันธ์

          ออกดอก ธันวาคม ถึง มีนาคม

          ขยายพันธุ์ เมล็ด

          ประโยชน์ ไม้ ทำเครื่องแกะสลัก ด้ามเครื่องมือ ฯลฯ

          เสลา ถือเป็นต้นไม้ประจำวิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย     ในพระราชูปถัมภ์    เพราะมีดอก   สีม่วง   ขาวอันเป็นสีประจำ
พระองค์ของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ผู้เป็นองค์อุปถัมภ์

          ต้นเสลา มีอยู่ในวรรณคดี เรื่อง ลิลิตตะเลงพ่าย ของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส

 

 

 

 

 

ภาพปก: เสลา ต้นไม้ประจำวิทยาเขตสิรินธรฯ

พระสมชาย ยโสธโร: ค้นคว้าข้อมูล